Het leefgebied

Het Amazone regenwoud is het leefgebied van onze discus-vis maar tevens ook het grootste regenwoud op Aarde.
Het heeft een oppervlakte van 7 miljoen km² en is verspreid over vele landen: te weten Brazilië voor het grootste deel ongeveer 50% Colombia, Venezuela, Guyana, Suriname, Peru, Ecuador en Bolivia. Meer dan de helft van de regenwouden op aarde ligt in het Amazonegebied.

Veel van onze aquarium vissen komen hier vandaan zo ook, de wel bekende tetra’s

De discus leeft over het algemeen in de zij rivieren en stroompjes.

Het regenwoud ligt in een bekken dat grotendeels door de Amazonerivier en zijn 1100 zijrivieren wordt doorstroomd. Dit bekken werd gevormd tijdens het Paleozoicum, tussen de 500 en 200 miljoen jaar geleden.

Het deel van het Amazone-gebied in Ecuador beslaat zo'n 130.000 vierkante kilometer. Vanaf het lage Amazone-bekken strekt het regenwoud zich uit tot aan de uitlopers van het Andes-gebergte, en binnen dat gebied zijn verschillende ecosystemen te onderscheiden. De jungle dichtbij de Andes is heuvelachtig met snelstromende rivieren, indrukwekkende watervallen en spectaculaire vergezichten. Dieper het Amazone-gebied in vindt men vlakke vloedbossen met grote lagunes

Voor een echte aquariumliefhebber is een aquarium niet een bak met water, plantjes en vissen. Nee een aquarium is een bak met water waar de mens een biotoop in maakt om daar met de grootste zorg van de wereld vissen in te houden en deze te bestuderen dan wel te aanschouwen. De koning der vissen vindt zijn leefgebied in de Amazone. Dit gebied is het grootste watergebied en heeft langste rivier van de hele wereld. De vorm en zijn kleurenpracht geven de vis al status zijn manier van zwemmen en zijn gedrag maakt dat hij de koning der vissen wordt genoemd. Indien je deze vis eenmaal heb mogen verzorgen en er een band mee heb te weten scheppen ben je verkocht. Ik heb het dan over de Discus in het Latijn Symphysodon.

Zelfs in de aquariumwinkel weet de Discus de bezoeker te imponeren en dat terwijl hij dan nog niets eens zijn ware gedrag en aard toont. Gehouden onder de juiste omstandigheden thuis in de het aquarium, toont hij zijn ware pracht. Bij het houden van vissen en vooral bij Discussen gaan wij terug naar school. Terug naar school hoor ik u hardop denken! Ja want alle vakken die wij ooit op school gehad hebben komen wij tegen in de aquaristiek. Eenmaal gepakt door de ambitie en passie gaan wij school dit maal wel heel erg leuk en interessant vinden. Zo zijn er raakvlakken met: Aarderskunde, Natuurkunde, Biologie, Scheikunde, Talen (Engels en Duits en wat te denken van Nomenclatuur).
Eigenlijk geld het voor alle vissen maar bij Discusvissen in het bijzonder, voordat u tot aanschaf over gaat dient u zich goed voorbereid te hebben.

Bekijk de vis eens vanuit zijn natuurlijk leefgebied.

Discussen zwemmen met zo’n 60 tot 80 stuks in een school rond. Zij blijven hun hele leven in een ruimte van zo’n 6000 tot 10.000 liter water welke meerdere keren per dag wordt ververst. Over en in het water hangen takken en wortels van bomen waar zij zich tussen verschuilen. Alleen tijdens de paring en de broedzorg zonderen zij zich af. Het water waar zij in leven is zacht, zuur en is warm. Zacht water heeft een geleiding van niet hoger dan 100 microsiemens, de zuurgraad van het water wordt uitgedrukt in de PH en deze varieert tussen de 4.2 en de 6.6. Dan de temperatuur deze schommelt in de natuur tussen de 27 en de 32 graden Celsius.

Het water welke uit de kraan komt voldoet niet aan deze eisen. Het aquarium waar de Discussen in gehouden gaan worden dient een minimale afmeting te hebben van 120 bij 60 bij 60 cm. Willen wij er 7 stuks bij elkaar houden. Discussen lusten namelijk wel een hapje en zij kennen dan ook een behoorlijke vertering welke als urine en poep in het water komt. Bacteriën zetten de schadelijke afval stoffen als ammonium en ammoniak om in minder schadelijke stoffen, welke weer opneembaar zijn voor waterplanten. De waterplanten geven op hun beurt tijdens daglicht zuurstof af aan het water welke juist voor de laatste fase in de stikstofcyclus van de bacteriën zo belangrijk is daar deze groep zuurstof nodig heeft daar zij anders ophouden met het omzetten van het o zo gevaarlijke ammoniak en nitriet.

Om de afvalstofverwerking een handje te helpen en te zorgen dat er een goede gasuitwisseling is met het wateroppervlakte is goede filtratie onmisbaar. De filter pomp dient 1 keer per uur de hele waterinhoud van het aquarium te filteren. Discussen houden niet van harde stroming dus is het belangrijk om de harde straal te breken, dit doen wij door hem tegen de achterwand aan te richten. In het filter zelf komen filtermaterialen waar de bacteriën goed op kunnen hechten en zo uitstekend hun werk kunnen doen.

Ondanks het feit dat een filter goed draait en planten veel afvalstoffen uit het water kunnen halen kunnen wij niet om het feit heen van waterverversing. Naarmate een aquarium zwaarder is bezet zal de waterwisseling vaker moeten gebeuren. Indien een aquarium de grote heeft met 7 discussen zoals in ons ideale voorbeeld dan is een keer waterverversing van 30 tot 40 % voldoende mits de bak goed draait en er voldoende echte waterplanten instaan.

Maar waar halen wij nou water vandaan dat geschikt is voor onze Discussen, want het water uit de kraan is niet altijd geschikt.
Water kan zachter en zuurder maken kan op drie manieren:

• Osmose
• Kati-ani wisselaar
• Regenwater

De werking van een osmose apparaat.

Door het osmoseapparaat stroomt leidingwater welke door een membraam geperst wordt de ionen die het water hard maken kunnen niet door het membraam en zo komt simpel gezegd puur gedestilleerd water uit het ene slangetje welke wij opvangen en het afval water uit het andere slangetje waar wij de tuin mee water kunnen geven.
Het osmosewater kan een zure reactie geven als uw leidingwater erg hard is, in dat geval is het verstandig om het niet direct in het aquarium toe te dienen maar eerst 24 uur te laten ontluchten, zodat het teveel aan CO.2 kan ontsnappen. Aanmengen met een deel leidingwater is een van de mogelijkheden om te zorgen dat er weer voldoende zouten en mineralen in het water komen welke door osmose tot bijna 0 zijn gereduceerd. Het toedienen van producten van Easylife VFM en profito is een optie.

Kati-ani wisselaar

Bij een kati-ani wisselaar gebeurd bijna hetzelfde. Het leidingwater stroomt door kunstharsen heen die ionen ombuigen en/of uit het water halen. Bij dit proces is geen afvalwater wel is het zo dat de harsen voor korte duur meegaan. Eenmaal uitgewerkt moeten ze opnieuw geladen worden dit noemen we regenaren. De kati wordt geregenereerd met Claustic soda. Let op! Dit is een zeer agressief en bijtend goedje. Beschermende kleding en een veiligheidsbril zijn geen overbodige luxe. De ani wordt geregenereerd met zoutzuur. Op deze wijze wordt het water chemisch gedestilleerd. Door kwekers wordt deze methode veel gebruikt daar dit proces bijna geen afvalwater kent. Het eindproduct moet ook nu aangelengd worden met leidingwater of met bijvoorbeeld de producten van Easylife VFM en profito. Laat het water van de kati-aniwisselaar altijd een a twee dagen staan en belucht het water als het kan. In het water zit een hoop CO.2 welke een extreem zuurmakkend effect heeft op water waar niet of nauwelijks een tijdelijke hardheid heeft. ( zie waterchemie van A.V. Aponogeton).

Regenwater

Indien u niet woont in een industriegebied kunt u regenwater opvangen en dit voor gebruik over koolstof en zeoliet filteren. U heeft zo natuurlijk water welke na aangelengd met wat leidingwater of met bijvoorbeeld de producten van Easylife VFM en profito. Prima aquariumwater wordt verkregen.

Het leidingwater is geschikt maar niet zuur genoeg.

De mogelijkheden die u dan voor handen heeft zijn:

• Turf
• CO.2

Turf

Indien de hardheid en geleidbaarheid van het leidingwater meevalt kunt u het water aanzuren met bijvoorbeeld turf. U neemt dan turfgranula en doet dit in een pantykousje in het filter. De tijdelijke hardheid wordt zo ontbonden waardoor de PH langzaam naar de 7 of er onder zal zakken.

Co.2

Doormiddel van Co.2 kunnen wij de PH verlagen maar pas hierbij op. Want te veel CO.2 is giftig voor de vissen. CO.2 is een gas welke door ons en de vissen wordt uitgeademd en heeft een zuurmakend effect op het water. Planten gebruiken het overdag voor hun groei proces.
Hierdoor verdwijnt het uit het water, maar ook door vervluchtiging uit het water. CO.2 lost makkelijker in lucht op dan in water.
Een bruissteen brengt wel zuurstof in het water maar blaast de CO.2 er uit waardoor de PH oploopt. Wij zullen deze materie goed moeten kennen en daar altijd aandenken als wij tot handelen overgaan. Waarbij de keuze gemaakt moet worden voor het minst slechte.

Het Co.2 kan ingebracht worden doormiddel van een gasfles gevuld met CO.2 waarop een magneetventiel met regelaar zit. De Co.2 loopt doormiddel van een dunslangetje naar een reactor waar water doorheen stroomt zodat het CO.2 volledig oplost in het water.
Bij het sturen op PH is een automatische regelaar een must. Deze zet het magneetventiel dicht zodra de gewenste PH is bereikt. De regelaar moet regelmatig geijkt worden met eikvloeistof.
Een tip hierbij is om naast het gebruik van de automatische regelaar ook de fijn afstemming van het CO.2 magneetventiel zo af te stemmen dat de PH geleidelijk naar beneden gaat. Mocht er onverhoopt iets misgaan dan heeft u zo de tijd om te reageren.

Een aquarium is net als een goede pizza het begint bij de bodem. Discussen happen graag in het zand opzoek naar eten zoals muggenlarven en kleine garnaaltjes. Daarom is het van belang dat een bodem niet scherp is zodat zij zich niet verwonden waardoor zij moeilijker of geheel niet meer zouden kunnen eten waardoor hun conditie verzwakt en zij gevoelig worden voor ziekten.
Om de bodem van de Amazone te imiteren kunt u maaszand gebruiken maar ook fijn afgerond grind van 2 a 3 mm. Het voer blijft hier op liggen waardoor de vissen makkelijker het voer kunnen pakken.

Voeren.

Het leukste gedeelte.
Voer afwisselend levend voer heeft de voorkeur maar wij kunnen ook prima volstaan met diepvriesvoer. Voerafwisselend en alleen met producten die licht verteerbaar zijn. Voer nooit geen rundvlees dit wordt slecht verteerd door de vis en leidt absoluut tot orgaan schade.
Rode muggelarven en witte muggelarven en zwarte speciale discus menu’s zijn er die bestaan uit kipfile met spinazie en hier zijn vitamines aan toegevoegd.
Krill. De nakweek eet meestal ook turfgranula. Het belangrijkste voer gevarieerd. Bij jonge Discussen is het belangrijk dat zij 4 tot 6 keer per dag gevoerd worden. Volwassen Discussen volstaan met 1 keer per dag. Voer welke niet wordt opgegeten moet worden verwijdert daar dit anders een extra zware belasting is voor het water waardoor er meer water ververst moet worden.

Ik hoop u zo een klein beetje een idee gegeven te hebben wat er bij komt kijken om Discussen te houden.

Nu hebben we een idee van het leefgebied van onze discusvis het zal u niet vreemd voorkomen dat er nog steeds nieuwe varianten gevonden worden, hoewel de soorten beperkt lijken te blijven, gekoppeld aan de rivier waar ze aangetroffen worden. En het er op lijkt dat ze niet de oversteek naar een andere rivier maken. Word het niet uitgesloten dat er kruisingen zijn tussen verschillende stammen. Misschien dat DNA onderzoek hier in de toekomst meer licht op kan werpen.

                                                                         Ziektes

Discusvissen zijn erg gevoelig voor afwijkingen van de watersamenstelling. Om te zien of de vissen gezond zijn, let u vooral op de huid, de vinnen en de manier van zwemmen.Discusvissen zijn net als andere cichliden gevoelig voor ‘gaatjesziekte’. Hierbij ontstaan gaatjes in de huid van de kop. Dit wordt veroorzaakt door een tekort aan mineralen in het water. Hoewel discusvissen zacht water nodig hebben, moeten altijd voldoende mineralen en sporenelementen in het water aanwezig blijven. Vul dit eventueel aan met behulp van zeezout of mineraalzout uit de dierenspeciaalzaak.

Flagellaten (zweepdiertjes) die normaal in de darmen van vissen voor kunnen komen, zorgen bij cichliden nogal eens voor ziekteverschijnselen, zeker als er sprake is van verlaagde weerstand door stress, andere ziekten of een tekort aan voedingsstoffen. Symptomen zijn een donkere verkleuring van de huid, angstig gedrag, witte ontlasting en gebrekkige eetlust. Bij verdergaande besmetting worden de dieren mager en verdwijnen de vinranden, doordat de parasiet voedingsstoffen uit de darmen wegneemt. Een oorzaak kan liggen in het te veel voeden met vlees van warmbloedige dieren.

Bacteriën kunnen onder andere ‘witte vlek ziekte’ veroorzaken, waarbij wit-grijze vlekken op de huid en de vinnen te zien zijn.

‘Discuspest’ kan zich voordoen na aanschaf van nieuwe vissen. De huidvan de vissen laat los en ze hangen aan het wateroppervlak. Om discuspest te voorkomen, is het raadzaam om nieuwe vissen eerst gedurende ongeveer vier weken in quarantaine te doen. Vervolgens doet u gedurende twee weken beetje bij beetje wat aquariumwater in de quarantainebak. Ook moet tegelijkertijd met kleine hoeveelheden wat water uit de quarantainebak in het aquarium gedaan worden zodat de daarin aanwezige vissen kunnen wennen aan eventuele vreemde bacteriën van de nieuwkomers.

Vinrot wordt veroorzaakt door een bacterie die toeslaat als de weerstand van de vis verlaagd is doordat de omstandigheden in het aquarium niet optimaal zijn of bij stress. Door snelle behandeling kunnen de aangetaste vinnen binnen een aantal weken weer herstellen.Bij de dierenspeciaalzaak vindt u medicijnen om ziekten te behandelen. Bovendien kunt u daar terecht voor advies en met vragen over ziekten. Er zijn ook dierenartsen die gespecialiseerd zijn in vissen.Om uw vissen gezond te houden is het erg belangrijk om te zorgen voor een goede waterkwaliteit en goede voeding. Stress kunt u voorkomen door de vissen zoveel mogelijk met rust te laten en een vast dagpatroon aan te houden. Zet geen soorten bij elkaar die elkaar lastigvallen.

                                                 Discuspest

Lange tijd werd een discus die begon "op z'n kop te staan" (alias een kopstaander), "op z'n staart te staan" (alias een staartstaander), "op z'n achterste of op z'n aarsvin te zitten" (alias een zitter) of "op z'n zij te rusten" (alias een slaper) beschouwd als niet meer te redden en dat je die net zo goed uit z'n lijden kon verlossen. De vele nieuwe informatie over de zwemblaas die het laatste decennium is ontdekt heeft bewezen dat deze gedachten niet juist zijn en heeft er uiteindelijk toe geleid dat we vandaag de dag de meeste zwemblaasproblemen kunnen oplossen met natuurlijke remedies, boerenverstand en geduld, mits ze op tijd worden vastgesteld.
Het is belangrijk bij het kiezen van de juiste behandeling voor elk apart geval om te weten hoe de zwemblaas werkt. Door het begrijpen van dit simpele, maar ietwat kwetsbare orgaan en te weten wat het doet kunt u de meeste problemen die ermee kunnen ontstaan voorkomen en/of genezen. Een discus gebruikt zijn zwemblaas om omhoog en omlaag te bewegen in het aquarium door middel van een opening, de Sphincter genaamd, waardoor lucht in en uit de zwemblaas gelaten wordt. Tijdens het stijgproces wordt lucht door deze opening in de zwemblaas gelaten waardoor deze zich vult en zodoende het stijgen van de vis naar het wateroppervlak vergemakkelijkt (Ik beschouw het als het vullen van een reddingsbootje met lucht, waardoor het drijfvermogen toeneemt zodat hij naar boven kan).
In de meeste gevallen als u een staartstaander, zitter of slaper heeft, heeft u een vis waarvan de zwemblaas zich niet vult met lucht wat ervoor zorgt dat de vis niet normaal kan zwemmen en bij het wateroppervlak kan komen. Er zijn veel redenen mogelijk die dit kunnen veroorzaken, maar een paar zijn grote waterverversingen (of andere grote veranderingen aan de watersamenstelling), onvoorzichtige behandeling bij lang vervoer, of zelfs iets simpels zoals de vis van een aquarium naar een ander overzetten zonder de juiste acclimatisering. Zolang het zwemblaasprobleem van de vis niet wordt veroorzaakt door een bacteri?le infectie zouden de onderstaande procedures u moeten helpen hem terug te krijgen in goede werkende conditie.
Een oplossing voor de bovenstaande problemen, mits op tijd geconstateerd, kan zo simpel zijn als het vari?ren van de waterhoogte in het aquarium om zodoende de zwemblaas te trainen en terug te brengen in goed werkende staat. Wij stellen voor om de temperatuur op de voor discus meest comfortabele hoogte te houden, dus rond de 30 graden Celsius en het waterniveau elk half uur een kwart te laten dalen totdat de helft van het water weg is en daarna het weer elk half uur met een kwart te laten stijgen totdat het aquarium weer helemaal vol is. U zult dit 2 tot 3 keer per dag willen doen om zodoende de vis langzaam omhoog te helpen en hem rond te laten zwemmen als hij dat niet uit zichzelf doet na de eerste 50% verversing.
Na lang of bijzonder zwaar transport hebben de vissen rust nodig, dus dwing ze niet te hevig en zorg ervoor dat u ze niet bang maakt terwijl u de vissen aanmoedigt rond te zwemmen. Op deze manier zal de zwemblaas, met een beetje geluk, weer uit zichzelf beginnen te werken en op weg gaan naar een volledig herstel. Als u bezig bent met de zwemblaas onthoudt dan dat het een delicaat orgaan is in deze stage en dat meer plotselinge veranderingen het probleem kunnen verslechteren in plaats van verbeteren

                            ZWEMBLAASPROBLEMEN

U dient de zwemblaas langzaam te manipuleren, voorzichtig en met kleine stukjes tegelijk, maar wel net voldoende om te helpen. Wij zijn erachter gekomen dat de 1/4 per uur methode tot 50% verversing, 2-3 keer per dag een effici?nte manier was om van dit probleem af te komen als u er vroeg bij bent. Als het probleem wordt veroorzaakt door een of andere ziekte, dient eerst de juiste behandeling gegeven te worden voordat variatie van de waterhoogte kan werken.

Deel II - Kopstaanders

Tijdens het dalen in het aquarium zal de zwemblaas lucht laten ontsnappen waardoor de vis de diepte in kan gaan (Ik zie dat als het lucht uit een opblaasboot laten en zinken). Als de opening in de zwemblaas niet goed werkt om de een of andere reden kan de vis geen lucht uit de zwemblaas laten waardoor hij, meestal, halverwege of bovenin het aquarium zal blijven hangen terwijl hij niet kan zwemmen of onder de juiste hoek stil kan staan (het hoofd wijst altijd onder een bepaalde hoek naar beneden). Deze aandoening is serieuzer dan de andere zwemblaasproblemen maar ook hier geldt, mits het op tijd wordt geconstateerd, kan het behandeld worden en leiden tot compleet herstel zonder blijvende effecten op de vis. Kopstaanders onder discussen van minder dan een jaar oud reageren beter op behandeling dan discussen van meer dan twee jaar oud.
Als u een klein aquarium heeft (bij voorkeur 75-100 liter) zet dan de vis daarin over en let erop dat het water extreem schoon is. Wij gebruiken graag omkeerosmose water maar ook bronwater werkt goed en ook kraanwater met een lage hoeveelheid opgeloste stoffen. Schoon is het allerbelangrijkste. U moet zoveel mogelijk druk van de zwemblaas afhalen zodat u voldoende tijd heeft om de vis van zijn probleem af te helpen voordat het permanent wordt. Verlaag het waterniveau totdat de vis weer rechtop staat maar nog wel ruimte heeft om te bewegen. Als hij in een groter aquarium zit verlaag het niveau dan tot halfvol en als hij in een kleinere bak zit tot 2/3 vol.
Met dit type zwemblaasproblemen hebben uw vissen hoogstwaarschijnlijk een blokkade in het spijsverteringsstelsel. Wij gebruiken Engels zout (ook wel bitterzout genoemd, of Epsom salt in het engels) voor zulke gevallen omdat dat laxerend werkt bij vissen.
Soms is het gas dat de vis niet kwijt kan dat het probleem veroorzaakt en in andere gevallen kan het komen door wormen of andere obstructies. Wat gebeurd is dat er rondom de barri?re een membraan groeit en op het moment dat het membraan af is wordt de aandoening permanent. De zwemblaas vult zich met onnodige lucht, wat leidt tot een grote knoop in het midden van de zwemblaas, direct boven de Sphincter die op zijn beurt direct tegen de darmwand aanligt. Dit overschot aan lucht/gas is de oorzaak dat de vissen omvallen, waarbij een permanent probleem achterblijft. Als u het waterniveau verlaagt, heeft u 5 dagen de tijd vanaf het moment dat de vis op zijn kop gaat staan, om hem te genezen, als u het niet verlaagt 3 dagen. de procedure de volgende dag.
Wij zijn erachter gekomen dat in de meeste gevallen van kopstaanders interne besmettingen aanwezig zijn, dus u zult waarschijnlijk moeten verdergaan met een milde ontwormingskuur. (Wij gebruiken Panacur voor honden tot 4,5 kilogram, wat 22% Fenbendazol bevat. Dit is een goede, milde ontwormer maar wij raden aan om het nooit in het water te doen.) In onze ervaring moeten ontwormers in het voer gedaan worden omdat de wormen altijd in het darmsysteem van de vissen zitten. Het werkt veel beter als u ze voert, want dan gaat het medicijn direct naar hun ingewanden en maagregio, waar de wormen zijn. Veel mensen gebruiken zowel Engels zout als ontwormers in het water, het is echter onze ervaring dat op die manier het probleem in veel gevallen zal blijven terugkeren.
Dosering voor ontworming met Panacur is dezelfde dosering als met Engels zout, alleen behandelt u de vissen twee keer op een dag (ongeveer 12 uur na elkaar), en vervolgt u na 6-8 dagen met nog twee ontwormingen (weer 12 uur na elkaar). De vervolg behandeling zal de uitgekomen eitjes vernietigen, die de eerste kuur niet kon doden. Langdurige infecties met flagellaten, lintwormen en vele andere inwendige parasieten kunnen leiden tot een permanente kopstaande aandoening bij oudere discussen. Een goed dieet van makkelijk verteerbaar voedsel en de eliminatie van de inwendige parasiet verzekert u van een lang leven voor uw discus, zonder zorgen over een plotselinge kopstaander.
Opmerking: Een discus die heeft geleden aan terugkerende kopstaander problemen moet niet in een aquarium gezet worden dat erg verschilt in grootte/afmetingen totdat de behandeling is gegeven en de aandoening is verholpen. Vanwege het verschil in druk op de zwemblaas tussen een grote en een kleine bak, kan dit leiden tot een slaper of een dergelijke aandoening. Als de zwemblaas herhaaldelijk is aangetast is het erg zwak en plotselinge veranderingen zouden, en waarschijnlijk zullen, tot meer schade aan het orgaan leiden. Behandel in zo'n geval de vis in hetzelfde aquarium als hij normaal al zit en dit zal het probleem verhelpen. Ook hier alleen de vis verplaatsen als een laatste redmiddel om het kopstaander probleem te verhelpen.
Bij ons waren de bovenstaande methodes erg bruikbaar in de behandeling tegen zwemblaasproblemen die niet door bacteri?le infecties werden veroorzaakt. Als u een bacteri?le infectie vermoedt adviseren wij om een goed artikel te zoeken dat speciaal over infecties aan de zwemblaas gaat (bij voorkeur ook over discus) en hierop te studeren. We hopen dat deze informatie sommigen tot hulp zal zijn.

Kieuwwormen of Dactylogyridia (Dactylogyrus)

Dactylogyrus is een zuigworm die niet levendbarend is en toch tot de groep van de Monogene Tremotoden familiegroep behoort. Dactylogyrus is dus een kieuwworm die ook soms op de huid kan voorkomen, ook al is Dactylogyrus geen huidworm. Soms noemt men het ook platworm.

Hoe te herkennen

De vissen gaan sneller ademen, soms maar met één kieuw. De andere kieuw laten zij dan dicht. Soms kan de kieuw ook volledig open staan. In een verder stadium kan de vis gaan vermageren, gaan ze hun kieuwen schuren en krijgen een donkere kleur. De vis kan ook gaan flitsen, het gekende fenomeen "flappen". In een nog verder stadium gaan ze op de boden liggen of minder bewegen. Voor een duidelijke diagnose, zie "Onderzoek". De volwassen wormen bevruchten elkaar en zijn biseksueel. De kieuwwormen leggen eieren. De eitjes ontwikkelen zich niet op de vis. De eitjes broeden zich uit in de vorm van trilhaartjes en dit in cocoonvorm. Zij blijven in deze broedvorm van 60 uur tot 5 dagen. De trilhaarvormige larf valt dan een vis aan, en verliest van dan af zijn trilhaartjes. Nu zijn het larven. Het zijn de larven en de volwassen wormen die de aantasting veroorzaken. Deze larven kunnen maar enkele uren zonder gastheer; vanaf dan sterven zij af.

Oorzaken Slechte waterkwaliteit en verzwakking van vis door ziekte.

Onderzoek

Voor een diagnose te stellen, moet men een uitstrijkje nemen van de kieuwen, en onder een microscoop van 100x tot 400x vergroting onderzoeken. Men kan de kieuwworm herkennen aan de 4 oogpunten (ook pigmentvlekken genoemd) en de uitzonderlijke 4-puntige zuignappen die zich aan de voorzijde van hun lichaam bevinden. Deze 4-puntige zuignappen (soms ook vasthechtingsklier genoemd) zal een kleverige vloeistof (secreet) afscheiden. Aan de achterkant van hun lichaam hebben zij 12 tot 14 kleine haakjes en 2 grote haken. Deze grote haken dienen als ankers, die zij gebruiken om zich vast te zetten op de kieuwen of huid.

Behandeling

Huid en worm Velda

KMC, werkt zeer goed !!

FMC in lage dosis

Keukenzout

Flubendazole in vorm van Flubenol 5%

Trichloorfon, ZEER VOORZICHTIG GEBRUIKEN. Kan resistent gaan werken.

Een anti-bacterieel product voor tegen bacteriële infecties.

Formaldehyde in lage waarde

Technipond Gyro

MZN- Plus (alleen voor professioneel gebruik, niet in de handel)

Levamisole

Praziquantel.

Mebendazole

Dactycide van Colombo (vloeibaar of capsules); goed voor aquarium.

Morenicol Orffo

Colombodex

AD Mix (enkel voor de vakhandel verkrijgbaar, Colombo)

Dactycid R (enkel voor de vakhandel verkrijgbaar, goed voor discussen, Colombo)

Flubendazole 5% (enkel voor de vakhandel verkrijgbaar, Colombo)

Hexamita, Octomitus

Hexamita behoort tot de groep van de inwendige flagellanten. Het is een interne parasiet. De naam Hexamita werd gegeven omdat men eerst maar 6 zweepdraden had gezien (Hexa = 6 in het Latijn). Later werd dit Octomitus omdat er toen 8 zweepdraden werden vastgesteld (Octo = 8 in het Latijn). Nu is de naam Hexamita zo'n begrip, dat men bijna nooit over Octomitus spreekt. Deze ziekte werd voor het eerst beschreven bij de Discusvissen.

Hoe te herkennen

Deze ziekt kan schade verrichten in de darmwand, waardoor op die plaats secundaire bacteriële infecties ontstaan. Deze infectie kan massaal worden, waarbij zij zich massaal verspreidt in het lichaam van de vis. Andere organen zoals lever, galblaas, nieren en de bloedbanen worden dan ook aangetast. De ontlasting is wit van kleur en tevens slijmerig. Samen met de bacteriële infectie ontstaan dan de gevreesde gaten, eerst kleine gaatjes waar dan geelachtige tot witte kazige slijmdraden uitkomen. De vis verliest eetlust, vermagert sterk en krijgt uitpuilende ogen. De gaten komen voor op de kop, vinnen, anus of aan de zijkant van de vis en ze kunnen doorlopen tot aan het bot.

                   Gatenziekte veroorzaakt door Hexamita:

Behoort tot de groep van de flagellanten.  Als de parasiet geen gastheer vindt binnen de twee uur, gaat hij dood.

Oorzaken

Bij slecht water met een onhygiënische toestand en overbevolking, temperatuurschommelingen of zelfs bij slechte voeding, kan er een sterke vermeerdering van Hexamita-zweepdiertjes ontstaan.

Onderzoek

Via uitwerpselen van de vis die onder de microscoop worden gelegd, kan men de parasiet vaststellen. Onder de microscoop bij een vergroting van 10 µ (vergroting van 100 tot 200 x), kan je zien dat Hexamita zes zweepdraden heeft vooraan en twee zweepdraden achteraan die dienen als roer. Als men de vis opensnijdt, kan men in de darmen een waterige inhoud vaststellen. Als men bij deze inhoud ook een drukpreparaat onder de microscoop legt, kan men Hexamita (Octomitus) zeer goed vaststellen. Een kleine oplettendheid bij volwassen mannelijke vissen is geboden, zodat er geen verwarring ontstaat tussen Hexamita en de bewegelijke maar kleinere sperma van de vis.

Behandeling

Dimetronidazole werkt, maar in minder mate. In water of in voedsel mengen. 

Metronidazole geeft een goed resultaat als het in water of in voedsel gemengd wordt. 

Samen met Dimetronidazole of Metronidazole, kan Furaltadone, Nifurpirinol of Nitroforaone worden toegevoegd, om de secundaire bacteriële infecties te behandelen. 

Flagellex, vloeibaar of in capsules, van Colombo. 

Ulcero van Technipond. 

Parazan, een Japans medicijn, en dus hier moeilijk verkrijgbaar. 

Trichodina sp
Een parasiet die je kan omschrijven als een vorm van schotel en die eigenlijk geen echte parasiet is.

Hoe te herkennen

Deze parasiet komt voor op de huid en kieuwen. Hij gebruikt de vis als transportmiddel, maar tijdens dat transport, hecht hij zich vast aan de vis en beschadigt hij zo de slijmhuid. De parasiet gebruikt de vis eigenlijk als vervoermiddel. Als er al enige sprake kan zijn van dodelijke afloop van een vis door deze parasiet, dan is dit meestal doordat de vis zelf al  verzwakt of een andere bijkomende ziekte moet of zou gehad hebben. Wat wel een probleem kan geven, is dat deze parasiet zich zou gaan vasthechten op de kieuwen of een eventuele beschadigde huid. Deze beschadigde huid geeft dan aanleiding tot een explosieve vermeerdering van de parasiet Trichodina. Vervuild water is ook een goede levens omgeving voor deze parasiet. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij samen met andere parasieten wordt aangetroffen bij een microscopisch onderzoek. Trichodina vinden samen met onder andere Costia, Chilodonella en anderen is dan ook niet abnormaal. Deze parasiet kan zelfs doordringen tot in het lichaamsdeel, het vlees, en zelfs tot in de ingewanden. Hij schraapt celmateriaal weg met zijn trilharen (ook soms hakenkrans genoemd). Dit celmateriaal dient als voedsel voor deze parasiet. Dat dit een irritatie teweeg kan brengen bij de vis is dan niet abnormaal.

Een goede herkenning is een blauwachtige witte huidvertroebeling. De huid voelt ruw aan door de sterke infectie. Het kan zelfs zo zijn dat de huid afkomt.Indien de parasiet op de kieuw voorkomt, is er een slijmvorming rond de kieuwen merkbaar en heeft de vis duidelijke symptomen van verstikking of ademnood.De parasiet vermeerdert zich door mitotische deling. Misschien een woordje uitleg over wat mitotische deling betekent. Dit is een celdeling waarbij de cellen identiek zijn (mitotis is vrouwelijk voor biologie).

Oorzaak

Besmetting kan overgedragen worden met levend voer.

Onderzoek

Een huidafstrijkje is de gemakkelijkste en meest correcte manier van werken om een goede diagnose vast te stellen. Een vergroting van 100 of 200 is net te weinig om de trilhaartjes goed op te merken. Een vergroting vanaf 400 is dan ook aangewezen. Deze parasiet is zeer gemakkelijk te herkennen onder de microscoop. Je kan hem gemakkelijk herkennen als een soort schijfje met een ring en daaraan haakjes. Wat je onmiddellijk zal opmerken, is het ronddraaien van deze parasiet. Ook de beweging van de trilhaartjes zijn dan goed op te merken, en het is door deze ronddraaiende beweging dat de schade op de vis komt.Als de parasiet op de kieuwen zit, zijn enkel platte schijfjes merkbaar. Bij een onderzoek van de kieuwen, moet je dus goed opletten dat je ze niet over het hoofd ziet. Een speciale verkleuring, meer bepaald een donkere verkleuring, is aangewezen.

Behandeling

Een regelmatige waterverversing is al een stap in de goede richting voor het bestrijden van deze ziekte. 

Een temperatuur van 30° wordt probleemloos verdragen. 

Keukenzout: 200 g per 100 liter water. 

FMC per 100 ml.

FMC-plus van Techniepond. 

Techniepond Uni.

Trypaflavine : 1 ml/100 ml.

Acriflavine: 1 ml/100 ml.

Alparex van Colombo.

Aquaboline van Colombo. 

Nifurpirinol: 1 à 2 gr/100 l gedurende drie dagen 

Oxytetracyline: 3-4 gr/100 l gedurende 2 à 3 dagen. Na de behandeling kunnen we verversen. 

Oxytetracyline in het voedsel: 0,5 gr/100 g visvoer gedurende 5 dagen. 

Argulus 

 

De Argulus kan ongeveer 10 mm groot worden en heeft een ronde vorm met twee schotelvormige zuignappen. Tussen deze zuignappen zitten de naaldvormige delen van de mond, waarmee de Argulus zich door de huid van vis dringt. De klieren van de Argulus produceren een vergif wat door de holle naalden stroomt, met een zaagachtige beweginging van de mond breekt de Argulus het aangetaste weefsel open. De schade die ze bij de vis aanbrengen bestaat uit het onttrekken van bloed vloeistof en weefselsappen. 

Hoe te herkennen

Op de plaats waar een Argulus heeft gezeten vormt zich een opvallende rode plek op de vis. De huid van de vis raakt erg geïrriteerd  door de aanwezigheid van de Argulussen, de vis zal gaan schuren. Op de verwondingen kunnen ook weer infectie van bacterïen of schimmels komen. Als de vis niet snel behandeld wordt is hij meestal reddeloos verloren.

Onderzoek 

De levenscyclus van de Argulus is als volgt: De volwassen Argulussen zitten met hun zuignappen op de vissen, de volwassen vrouwtjes verlaten de vis om hun eitjes te leggen in gelatineachtige capsules, waarnaar de jonge Argulussen diversen groeistadia doorlopen waaruit ze steeds weer vervellen. Bij watertemperaturen van boven de 16 graden stoppen de vrouwtjes met het leggen van de eitjes.

Behandeling

Keukenzout: 200 g per 100 liter water.   

FMC per 100 ml.

Nitrofurantoine 

Neomycine-sulfaat

Trypaflavine : 1 ml/100 ml.

Formol (Formaline) 35-40%

Methyleenblauw 

Acriflavine HCL

Terug